Καταδίκες για «εγκλήματα λόγου» στη Βρετανία

Δύο Βρετανοί καταδικάστηκαν για «υποκίνηση ρατσιστικού μίσους» μέσω ιστοσελίδας στο διαδίκτυο. Πρόκειται για τον 51χρονο Σάιμον Σέπαρντ από το Σέλμπι, ο οποίος καταδικάστηκε σε φυλάκιση τεσσάρων ετών και δέκα μηνών, και για τον 42χρονο, Στίβεν Γουάιτλ, ο οποίος καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο ετών και τεσσάρων μηνών.

Το περασμένο έτος είχαν καταδικαστεί ερήμην από το δικαστήριο του Λιντς και διέφυγαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί έκαναν αίτηση για χορήγηση πολιτικού ασύλου, η οποία απερρίφθη. Εις βάρος τους ασκήθηκε δίωξη για έκδοση και διανομή υλικού με ρατσιστικό περιεχόμενο και για κατοχή υλικού με ρατσιστικό περιεχόμενο με στόχο τη διανομή.

Πρόκειται για την πρώτη καταδίκη αυτού του είδους στη Βρετανία, αν και υπήρξαν και άλλες υποθέσεις για «εγκλήματα λόγου» (speech crimes) τα οποία πήγαν σε ακροαματική διαδικασία αλλά οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν (π.χ. ο επικεφαλής του BNP Νικ Γκρίφιν).

Η επίμαχη ιστοσελίδα είναι η Heretical Press, όπου και υπάρχουν κείμενα διαφόρων συνεργατών σχετικά με θέματα καθημερινότητας, ιστορίας, πολιτικής, ομοφυλοφιλίας, Σιωνισμού και πολιτικής γενικότερα. Τα κείμενα του Στίβεν Γουάιτλ (ο οποίος χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Luke O’Farrell) βρίσκονται εδώ.

Το ζήτημα, πέρα από πολιτικό, καθώς οι αντισιωνιστικές θέσεις των κατηγορουμένων ενοχλούσαν, αποτελεί και δικαστικό σκάνδαλο, καθώς καταδικάστηκαν με βάση τους Βρετανικούς νόμους, για μία ιστοσελίδα η οποία είναι εγκατεστημένη μέσω server στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Με αυτό το σκεπτικό, μπορεί ο οποιοσδήποτε blogger να εκδοθεί στη Σομαλία, για παράδειγμα, και να καταδικαστεί σύμφωνα με τους εκεί νόμους για το περιεχόμενο του ιστολογίου του, το οποίο δεν είναι παράνομο στη χώρα όπου και υπάρχει ο server!

Είναι φανερό πως υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά για το «Δημοκρατικό» Σύστημα. Από τη μία συντηρείται σε Πανεπιστημιακούς χώρους ένα χρηματοδοτούμενο από τον Σόρος, παγκόσμιο δίκτυο «αντιπληροφόρησης», που στοχοποιεί εθνικιστές και οργανώνει και καθοδηγεί σε εγκληματικές πράξεις τον διεθνιστικό συρφετό, ενώ από την άλλη καταδικάζονται εθνικιστές για «εγκλήματα λόγου»!

Hate For Breakfast

Νέο mini cd από τους Ιταλούς συναγωνιστές Hate For Breakfast, με τίτλο "Squadrismo Hardcore". Φοβερός hatecore ήχος με γρήγορα φωνητικά και τραγούδια δυναμίτες.


Μπορείτε να το προμηθευτείτε στέλνοντας e-mail στο:
hateforbreakfast@gmail.com

Alfred Rosenberg: "ΜΝΗΜΕΣ"

Ο Alfred Rosenberg γεννήθηκε στο Ρέβαλ της Εσθονίας το 1893 και τελείωσε τον φυσικό του βίο στις αγχόνες της Νυρεμβέργης το 1946. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στη Μόσχα, απ' όπου ανεχώρησε το 1917 μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση. Υπήρξε συνιδρυτής του N.S.D.A.P. το 1919. Το 1921 εξέδωσε τον "ΛΑΪΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ" την επίσημη εφημερίδα του κόμματος. Υπήρξε ένας από τους θεωρητικούς του Εθνικοσοσιαλισμού. Στη Δίκη της Νυρεμβέργης, εντυπωσίασε με την άψογη και ασυμβίβαστη στάση του, αρνούμενος κάθε υπεράσπιση.

Στη διάρκεια της φυλάκισής του στο Spandau, το 1945, έγραψε ένα αυτοβιογραφικό κείμενο, με τίτλο: "ΜΝΗΜΕΣ". Το τελευταίο κεφάλαιο αυτού του κειμένου (το οποίο παραθέτουμε), αποτελεί "πολιτική διαθήκη" και δίδει την δική του περιγραφή του εθνικοσοσιαλιστικού πολιτεύματος στην μετά τον Χίτλερ εποχή.

***

Η ηγεσία του Hitler υπήρξε το αναγκαίο αποτέλεσμα της μεγάλης εθνικής αφύπνισης, η πολιτεία του Αρχηγού, μια οργανικά υγιής επαναδημιουργία της ιδέας του Reich. Η ηγεσία διαφέρει από την εξουσία όσο διαφέρει και απ’ το χάος. Όπως τύραννος και μάζες είναι έννοιες αλληλένδετες, έτσι - κατ’ αντιστοιχία - αρχηγός και οπαδοί πάνε μαζί. Υπάρχουν αναγκαστικά μόνο ως ζεύγος, δεμένα με τον κοινό δεσμού του καθήκοντος. Η διαρκώς αυξανόμενη δύναμη που δόθηκε στον Hitler ήταν μία προσωρινή εξαίρεση, επιτρεπτή μόνον μετά μια δεκατετράχρονη δοκιμασία. Δεν αποτέλεσε έναν από τους σκοπούς της Εθνικοσοσιαλιστικής ιδέας του κράτους. Ο πρώτος αρχηγός έπρεπε να έλθει στην εξουσία, όπως έκανε ο Hitler, όλοι οι άλλοι επρόκειτο να εκλεχθούν και να υπηρετήσουν για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα. Έτσι επρόκειτο να γίνει, αν και δεν ιδρύθηκε σώμα εκλεκτόρων (Wahl-Gremium). Ενώπιον του Συμβουλίου της Τάξης (Ordensrat), αποτελούμενου από 61 ανθρώπους προερχομένων απ’ όλα τα πεδία της ζωής, ο καθένας θα μπορούσε και θα όφειλε να ομιλεί τολμηρά και ελεύθερα…

Το αν ο επικεφαλής του κράτους θα έπρεπε να είναι και Καγκελάριος (πρωθυπουργός) του Reich, όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ, είναι κάτι που θα μπορούσε να αποφασισθεί αργότερα. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν την αποδεδειγμένη τάση των Γερμανών να αντιλαμβάνονται τα πράγματα στη βασική τους δομή, θα ήταν ασφαλέστερο να διατηρήσουμε αυτές τις δύο θέσεις ξεχωριστές. (Το θέμα της δικαιοδοσίας ως προς τις ένοπλες δυνάμεις θα έπρεπε να σταθμιστεί προσεκτικά, σε σχέση με τα παραπάνω). Ο Καγκελάριος του Reich, εν τούτοις δεν θα έπρεπε να έχει τον αποφασιστικό λόγο στην κυβέρνηση, αλλά να περιορίζεται, για όσο καιρό είναι στην υπηρεσία, μόνο στο να κατευθύνει την πολιτική γραμμή. Η εκλογή ενός σώματος, των λεγομένων αντιπροσώπων του λαού δείχνει αναγκαία. Εκλογές με αναλογική μέθοδο, εν τούτοις, οδήγησαν σε χάος στο παρελθόν. Γίνεται φανερή η ανάγκη ανεύρεσης μιας εκλογικής μεθόδου που να δίνει την δυνατότητα κυβέρνησης. Κανείς δεν μπορεί να κυβερνήσει ένα λαό, όταν τρία κόμματα σχηματίζουν ένα συνασπισμό και ένα τέταρτο με λίγα μόνο μέλη, γίνεται ρυθμιστής της εξουσίας… Η γερουσία του Reich, επιλεγμένη εν μέρει με εκλογές και εν μέρει με απευθείας διορισμό επίλεκτων ανδρών, πρέπει να χαρακτηρίζεται από την αξιόπιστη ρυθμιστική λειτουργία της, ως προς εκείνο το τμήμα της κυβέρνησης που έχει να κάνει με τις ανοιχτές κοινοβουλευτικές συζητήσεις.

Το μονοκομματικό σύστημα ήταν δικαιολογημένο και ιστορικά αναγκαίο το 1933. Θα ήταν ιστορικό λάθος να γίνει προσπάθεια διαιώνισής του. Θα ήταν εξάλλου αδύνατον, καθόσον, μετά τον θάνατο του Hitler, τουλάχιστον τρεις διακριτές ομάδες μέσα στο εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα των Γερμανών Εργατών θα εισέρχονταν στον πολιτικό στίβο. Ο εθνικοσοσιαλισμός αποτέλεσε κάποτε, για να το πούμε έτσι, ένα υποκατάστατο του έθνους, όταν η χώρα επαπειλούνταν από διάλυση εκ των τριανταδύο κομμάτων. Τα παλαιά κόμματα των ταξικών και θρησκευτικών πολέμων ήταν ξεπερασμένα και επιβίωναν πέρα από κάθε χρησιμότητα. Είχαν καταντήσει εν πολλοίς, άδεια όστρακα, κενά περιεχομένου κι έπρεπε να ξανασχηματιστούν. Ήταν τόσο αναπόφευκτο όσο και η παραίτηση των εικοσιτριών γερμανικών δυναστειών το 1918.

Έτσι, η ιστορική αποστολή του εθνικοσοσιαλισμού ήταν να γίνει η πνευματική και πολιτική βάση της ζωής (Εθνικισμός και Σοσιαλισμός) για όλο τον λαό. Με την εθνική ενότητα εξασφαλισμένη, θα μπορούσαν κάποιες πτέρυγες ή ομάδες να γίνουν αποδεκτές… Μιας και θα υπολογίζουμε σε περισσότερες από μία πολιτικές ομάδες, η εθνικοσοσιαλιστική ταυτοποίηση του κόμματος με το κράτος αυτόματα θα περιοριστεί. Είναι γεγονός ότι από το 1933 ως το 1945 αυτή η ταυτοποίηση, που ποτέ δεν έγινε απολύτως κατανοητή ως προς τα αποτελέσματά της, έθεσε σε κίνδυνο τους βασικότερους νόμους που κυβερνούν την ζωή ενός λαού. Ούτε ένας από εμάς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν ενέκρινε την ρήση: «Το κόμμα κυβερνά το κράτος». Για ένα διάστημα, αυτό ήταν δικαιολογημένο, καθόσον δεν ήταν το κράτος που δημιούργησε εμάς, αλλά εμείς που δημιουργήσαμε το κράτος. Αρκετά αληθές, πράγματι, αλλά μήπως δεν ζούσαμε ήδη σ’ ένα χιλιόχρονο κράτος, ένα κράτος που το κόμμα όφειλε να υπηρετήσει;

Ο εθνικοσοσιαλισμός ήταν ταυτόχρονα ένα ιδανικό κι ένας οργανισμός, που όμως δεν προσέλαβε ακόμη την τελική του μορφή.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

Ευτυχώς που υπάρχουν οι μάγκες

Ο πόλεμος που εξαπέλυσε η κυβέρνηση του Ελληνικού κράτους κατά του καπνίσματος, έχει δυο κίνητρα:

Πρώτον ακολουθεί κατά γράμμα τις κοινοτικές οδηγίες που θεσπίζονται για τη δήθεν προστασία των πολιτών. Αυτό είναι ένα ευγενές κίνητρο, που όμως εύκολα μπορεί να αμφισβητηθεί. Διότι, εάν πράγματι το Ευρωπαϊκό και Ελληνικό γκουβέρνο επιθυμούσαν την προστασία της υγείας μας, θα επέβαλλαν το άμεσο κλείσιμο των ταχυφαγείων με τις τροφές-προϊόντα της χημικής βιομηχανίας που φράσσουν τις αρτηρίες και θα καταργούσαν τις διαφημίσεις για πλαστικά τρόφιμα που έχουν στο στόχαστρό τους τα παιδιά. Κι αν ήθελαν πραγματικά να ασχοληθούν με το τσιγάρο ως πρόβλημα για τη δημόσια υγεία, θα κοίταζαν να ελέγξουν το τι βάζουν στα τσιγάρα οι καπνοβιομηχανίες που τα καθιστούν απειλή για τη δημόσια υγεία. Ακόμα παραπάνω, θα φρόντιζαν ώστε όλοι οι εργαζόμενοι του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα να κάνουν διάλειμμα, που θα τους επιτρέπει να αθλούνται καθημερινά σε δημοτικά και δημόσια γυμναστήρια δίπλα στο χώρο εργασίας τους και να τρώνε υγιεινά και δωρεάν σε δημόσια κυλικεία από τα αδιάθετα περισσεύματα των αγροτών που θάβονται κάθε χρόνο για να εισπραχθούν επιδοτήσεις, αποζημιώσεις και λοιπά τερτίπια των επιτήδειων. Αλλά αυτού του τύπου τα μέτρα, που αφορούν τη δημόσια υγεία, σωματική και ψυχική, μόνο στη ναζιστική Γερμανία εφαρμόστηκαν και μόνο από ένα Σπαρτιατικό καθεστώς θα μπορούσαν να εφαρμοστούν. Επομένως ας τα ξεχάσουν οι Ελληνες εργαζόμενοι, όσο παραμένουν δεμένοι στο άρμα της δημοκρατικής απολυταρχίας.

Ερχόμαστε έτσι στο δεύτερο κίνητρο της κυβέρνησης, που λέγεται σπάσιμο του τσαμπουκά. Είτε μας αρέσει είτε όχι, το τσιγάρο είναι συνυφασμένο με την περιφρόνηση προς τις αρχές και εξουσίες. Προς το δήμιο πριν την εκτέλεση. Προς τον εισβολέα στην ανάπαυλα της μάχης. Με ένα τσιγάρο στο στόμα ανέβηκε ο Σολωμός Σολωμού να κατεβάσει τη σημαία της ντροπής από τον ιστό στα κατεχόμενα. Ναι, το τσιγάρο λέει "σου πετάω τον καπνό στα μούτρα και δε σε υπολογίζω, θα κάνω αυτό που έχω αποφασίσει". Στο τιμόνι μου, που το πληρώνω χρυσό με τους φόρους και τα διόδια, στη ζεϊμπεκιά μου, που μου τη χρεώνεις πολυτέλεια, εγώ σου λέω "μαγκιά μου!". Κι αυτό καμιά κυβέρνηση δεν το θέλει, σε Ευρώπη αλλά κυρίως στην ακόμα ζωντανή και απρόβλεπτη Ελλάδα.

Παράπλευρο όφελος για την κεντροδεξιούλα κυβέρνηση αποτελεί το χάιδεμα των βαρεμένων κουλτουρο-αριστερο-οικολόγων, που μπορεί να στρίβουν τσιγαριλίκι στους τεκέδες τους και να προωθούν την κατάργηση της βιοποικιλότητας σε ένα από τα πολυπληθέστερα είδη του πλανήτη, τον άνθρωπο, αλλά κυκλοφορούν με μπλουζάκια από χασισόδεντρα, εξ ου και η οικολογική πινακίδα. Και ως γνωστόν η Νουδούλα και οι δεξιούληδες πάντοτε χάιδευαν τα αυτιά των αριστερών.

Με δυο λόγια, αν τα παιδιά καπνίζουν από τα 14, πίνουν αλκοόλ από τα 15 και κάνουν ενέσεις στα 20, φταίει το δημιούργημα της αριστεροδεξιάς κοινοβουλευτικής κοροϊδίας, που εφευρίσκει εχθρούς εναντίον των οποίων τάχαμου ηρωικά ξιφουλκεί, ενώ απομυζά από τους μαθητές και τους εργαζόμενους κάθε ελπίδα και όραμα για ένα υγειές και δυναμικό μέλλον.

Η ευτυχία τους είναι η δυστυχία του λαού μας. Γι’ αυτό, καπνίζοντες και μη καπνίζοντες συναγωνιστές, ας τους πετάξουμε τον καπνό μας στη μούρη!

Η ΟΧΙΑ

Oι Γειτονιές μας ανήκουν μόνο σε ΜΑΣ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Γνωστό το αναρχικό σύνθημα: «Μπάτσοι, ΤV, ναζί, όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί». Με μερικές «κατάλληλες» φωτογραφίες και με ένα καλό κειμενάκι που θα περνάει τη γραμμή του παραπάνω συνθήματος, οι αναρχοπατέρες φροντίζουν να δικαιολογούν στα λεφούσια τους τις νίλες τους στο δρόμο. «Οι φασίστες, μας νίκησαν γιατί είχαν μαζί τους, τους μπάτσους» αλλά και να συντηρούν το μύθο του παρακρατικού ακροδεξιού στον κόσμο. Τα ίδια είχαν πει και τον Φλεβάρη του 2008.

Εκτός του ότι είναι της φύσης πάσης γνωστό πως αυτοί που απολαμβάνουν την ασυλία του αστικού καθεστώτος είναι αυτοί, οι πολύ γνωστοί άπλυτοι χιμπατζήδες,παραθέτουμε αποδείξεις από τα σημερινά και μόνο δημοσιεύματα των εφημερίδων, όλων των αποχρώσεων για να δείτε για ποιους δουλεύουν οι δημοσιογράφοι, ή καλύτεροι με ποιους συν-«εργάζονται». Θα ήταν ιδιαίτερα κουραστικό να παραθέσουμε και τα όσα άρθρα τους μας συκοφαντούν, μας λασπολογούν σαν Κίνημα και μας επικηρύττουν ως παράνομους εγκληματίες. Θα εξετάσουμε όμως και το κατά πόσον ισχύει η συνεργασία μας με τους «μπάτσους».

Ορίστε μερικά αποσπάσματα των σημερινών φυλλάδων για τη μάχη που δόθηκε εχθές από τους λιγοστούς Έλληνες που Αντιστάθηκαν στις ορδές των κάφρων που επιχείρησαν να επιβάλλουν τους κανόνες της παγκοσμιοποίησης: της πολυφυλετικής κοινωνίας και του ελεύθερου εμπορίου που δε γνωρίζει σύνορα και πατρίδες.

Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ

«Eνταση επικράτησε στον Αγιο Παντελεήμονα και στην οδό Πατησίων στο ύψος του Οικονομικού Πανεπιστημίου μετά απο μικρής έκτασης επεισόδια μεταξύ ατόμων του λεγόμενου αντιεξουσιαστικού χώρου και κατά την αστυνομία κατοίκων της περιοχής.»

Η υπογράμμιση δική μας. Σε παλαιότερο άρθρο της φυλλάδας αυτής, με τίτλο «Πώς ρίζωσε η ξενοφοβία», αναγράφεται: "Κάπως έτσι «έσκασε» και το «αβγό του φιδιού»: η ξενοφοβία και ο ρατσισμός έλαβαν διαστάσεις".

Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

«Σε πεδίο μάχης από συμπλοκές μεταξύ αστυνομικών των ΜΑΤ και αντιεξουσιαστών μετατράπηκαν χθες οι δρόμοι της περιοχής του Αγίου Παντελεήμονα και η λεωφόρος Πατησίων, κατά τη διάρκεια αλλά και μετά τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στους μετανάστες» και παρακάτω: «Το συλλαλητηριο που οργανωσαν ομάδες αναρχικών και αντιεξουσιαστων, ξεκινησε από...» και «Συμφωνα με καταγγελίες διαδηλωτων, δέχθηκαν προκλησεις απο νεαρούς ακροδεξιους.»

Όπως βλέπει κανείς δημοσιεύεται ΜΟΝΟ η θέση των αναρχικών. Τολμάνε άραγε να δημοσιεύσουνε άρθρα των κατοίκων της περιοχής του Αγίου Παντελεήμονα, που ζητάνε να φύγουν οι ξένοι από τη γειτονιά τους; Τολμάνε να δημοσιεύσουνε τα όσα εγκλήματα έχουν διαπράξει οι «κακόμοιροι» αυτοί μετανάστες στους Έλληνες; Τολμάνε να πάνε να μείνουν εκεί;

Τέλος το άρθρο της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, όπου πραγματικά μπορεί να διακρίνει πραγματικά το πόσο καλή είναι η συνεργασία των «κακών» Χρυσαυγιτών με τους ακριβοπληρωμένους κονδυλοφόρους:

«Η ειρηνική πορεία, που είχε ξεκινήσει από την Ομόνοια, δέχτηκε τα... πυρά των διμοιριών των ΜΑΤ, που μαζί με «αγανακτισμένους πολίτες» από την περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα είχαν κάνει φράγμα με τα σώματά τους, προκειμένου να απαγορεύσουν σε αναρχικούς-αντιεξουσιαστές, αλληλέγγυους στους μετανάστες να φτάσουν στον τελικό τους προορισμό. Στην... «δικιά» τους πλατεία. Η υποδοχή που επεφύλασσαν διμοιρίες και «κάτοικοι» είχε αποτέλεσμα να τραυματιστεί ένας από τους «αγανακτισμένους πολίτες», αφού η μολότοφ έπεσε πάνω του, αλλά και να διαλυθεί η πορεία. Τουλάχιστον 2.000 διαδηλωτές...
Η μολότοφ που άναψε και εκσφενδονίστηκε πίσω και ανάμεσα από τα ΜΑΤ δεν πέτυχε τον επιθυμητό «στόχο». Αποτέλεσε όμως το έναυσμα για να... βρέξει χημικά και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης.»

Οι υπογραμμίσεις δικές μας. Παρατηρείστε τα εισαγωγικά και πως αναπαράγονται οι θέσεις των αντιεξουσιαστών:
α)για συνεργασία ΜΑΤ-ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, βάζοντας σε εισαγωγικά τις λέξεις «κατοίκους» ή «αγανακτισμένους πολίτες» για να μην αναφέρουν ούτε καν το όνομα του Κινήματός μας και
β)το ότι η μολότοφ άναψε και εκσφενδονίστηκε «πίσω και ανάμεσα από τα ΜΑΤ». Για όποιον έχει αμφιβολίες και δεν ξέρει ποιοι είναι αυτοί που χρησιμοποιούν μολότοφ για τις «εξεγέρσεις» και τις παρασκευάζουν στα πανεπιστήμια στα οποία κάνουν κατάληψη, ας δει και το βίντεο που παραθέτουμε πιο κάτω.

Σχετικά με τη συνεργασία μας με τους μπάτσους: Εμείς δε συνεργαζόμαστε με κανέναν που παίρνει εντολές από τον Παυλόπουλο, που ευχαριστεί τους μετανάστες για την «γονιμοποίηση» που μας κάνουν και που αφήνει να καίγεται το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, ενώ εμποδίζει τους Εθνικιστές να απονείμουν τις τιμές που αρμόζει σε ένα τέτοιο Εθνικό Μνημείο. Είχαμε γράψει:

«Αυτοί οι αλήτες, που ζητούσαν από Χρυσαυγίτες να γονατίσουν, εάν ήταν άντρες και τιμούσαν το Εθνόσημο θα προστάτευαν το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου, θα προστάτευαν την Ελληνική Σημαία όταν καιγότανε, αλλά είναι πληρωμένες πουτάνες από το υστέρημα του Ελληνικού Λαού, τον οποίο δεν προστατεύουν από τους εγκληματίες. Είναι διεφθαρμένοι, που τα παίρνουν από σουβλατζίδικα μέχρι μπουρδέλα.»

Όταν τα ΜΑΤ στάλθηκαν να συλλάβουν τους Αγωνιστές της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, που η δυναμική τους παρέμβαση ανάγκασε να διακοπεί η παρουσίαση του ελληνο-«μακεδονικού» (πως λέμε για παράδειγμα ελληνο-αγγλικού) λεξικού που γινόταν στο κέντρο της Αθήνας!

Αναφορικά με τα όσα συνέβηκαν στον Άγιο Παντελεήμονα: τα ΜΑΤ έριξαν χημικά, ΑΦΟΥ οι Έλληνες πήραν στο κυνήγι τους αναρχικούς. Ουσιαστικά, κάλυψαν τη φυγή τους και αργότερα τους επέτρεψαν να κάψουν και να σπάσουν γύρω από την ΑΣΟΕE. Όποιος έχει αμφιβολίες για το πότε επενέβησαν ας δει το βίντεο. Μέχρι, τότε, οι διμοιρίες ήταν διακριτικά στην άκρη, υπακούοντας άνωθεν εντολές, επιτρέποντας στους «αντιεξουσιαστές» να εκσφενδονίζουν από ασφαλή απόσταση πέτρες και μολότοφ· τις οποίες φαίνεται πάνω στον πανικό τους τις έριχναν χωρίς να ανάψουν τα στουπιά τους, έχουν περάσει βέβαια και τόσοι μήνες από το Δεκέμβρη οπότε μπορεί να έχουν ξεμάθει.

Ας το νιώσουν καλά οι φορείς της «Νέας Εποχής», οι σιωνιστές και τα τσιράκια που λατρεύουν τον μαμωνά(χρήμα) και το χάος. Εμείς, Πιστοί στα Φωτεινά Αρχέτυπα της Φυλής μας, της Τιμής και του Αίματος, Αντιστεκόμαστε! Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν ξεπουλιέται. Δεν υποστέλλει τα Λάβαρά της! Βροντοφωνάζοντας το σύνθημα «ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ-ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ», θα αντισταθούμε σε όσους προσπαθούν να μετατρέψουν τις γειτονιές μας σε γύφτικους μαχαλάδες. Οι γειτονιές μας θα γίνουν οι σύγχρονες Θερμοπύλες! Όμως, αυτή τη φορά δε θα τις «διαβούν οι Πέρσες». Το προχθεσινό ας είναι ένα καλό μάθημα στους σύγχρονους Εφιάλτες της Ελλάδας, τους σημερινούς προσκυνημένους. Στεκόμαστε πάντα στο πλευρό των αντιστεκόμενων Ελλήνων!

ΥΓ: Συντάκτες των εφημερίδων, γράφετε που γράφετε ένα σωρό ψέματα, τουλάχιστον να τα γράφετε σε σωστά ελληνικά βάζοντας τόνους. Δε θα καταργήσετε και το μονοτονικό.

Μέτωπο Νεολαίας

Ουγγαρία: Βίαιες συλλήψεις μελών της "Ουγγρικής Φρουράς"

Την επέμβαση της αστυνομίας προκάλεσε, το απόγευμα του Σαββάτου, η διαδήλωση που πραγματοποίησαν, στο κέντρο της Βουδαπέστης, μέλη και υποστηρικτές της οργάνωσης "Ουγγρική Φρουρά", η οποία συνδέεται με το εθνικιστικό κόμμα Jobbik. Οι διαδηλωτές αψήφησαν την εντολή να διαλυθούν και απλά κάθησαν στο έδαφος. Οι αστυνομικοί προχώρησαν σε ρίψη χημικών και σε αρκετές βίαιες συλλήψεις.

Η συγκέντρωση των Ούγγρων συναγωνιστών πραγματοποιήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόρριψη της έφεσης που είχαν υποβάλλει κατά της δικαστικής απόφασης που απαιτεί διάλυση της Ουγγρικής Φρουράς, επειδή κρίθηκε ένοχη για "παραβιάσεις των δικαιωμάτων των Ρομά", λόγω διαδήλωσής της "Εναντίον της εγκληματικότητας των τσιγγάνων" το 2007.

Οι εξουσιαστές των ευρωπαϊκών λαών ξεχνούν κάτι βασικό: Οι Ιδέες είναι σαν τα καρφιά. Όσο περισσότερο τις χτυπούν, τόσο βαθύτερα μπήγονται.

Άγιος Παντελεήμονας

ΞΑΝΑ!

Θερμοπύλες

Eπικό μέταλλο από τους Ιταλούς Wotan

Sky without stars
In the house of Hades
Nevermore sun
In the realm of shadows
I know my future
I know my doom

I'm not afraid, I'm not afraid

Doom is written
In their number now
River of bronze
Flowing down the horizon
That is my future
That is my doom

I'm not afraid, I'm not afraid!

"ὑμῖν δ᾽, ὦ Σπάρτης οἰκήτορες εὐρυχόροιο, ἢ μέγα ἄστυ ἐρικυδὲς ὑπ᾽ ἀνδράσι Περσεΐδῃσι πέρθεται, ἢ τὸ μὲν οὐχί, ἀφ᾽ Ἡρακλέους δὲ γενέθλης πενθήσει βασιλῆ φθίμενον Λακεδαίμονος οὖρος. οὐ γὰρ τὸν ταύρων σχήσει μένος οὐδὲ λεόντων ἀντιβίην· Ζηνὸς γὰρ ἔχει μένος· οὐδέ ἑ φημί σχήσεσθαι, πρὶν τῶνδ᾽ ἕτερον διὰ πάντα δάσηται."

Oh Ares! Bitter god of war
Fatal to the men, here I swear
They will never see our backs

Oh Zeus! A last look to the sun
Not yet hidden by the darts, no doubt for the choose
We'll be like oaks in the storm

And when the smoke of our pyres
Burning on the battlefield
Reaching the sky
Then you will know
Which was our doom

We were not afraid, we were not afraid!

Για τους Συναγωνιστές που τιμούν κάθε χρόνο
τους Μεγάλους Πεσόντες στο Ιερό Πεδίο.

Τα παραδοσιακά Δελφικά αξιώματα

Οι ανασκαφές στο Ai Khanoum στα βόρεια σύνορα του σύγχρονου Αφγανιστάν έχουν φέρει στο φως μεγάλο αριθμό ελληνικών επιγραφών και ακόμη και τα κατάλοιπα μιας φιλοσοφικής πραγματείας αρχικά γραμμένης σε πάπυρο. Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες επιγραφές είναι η βάση μιας αφιέρωσης από κάποιον Κλέαρχο, ίσως το γνωστό μαθητή του Αριστοτέλη, ο οποίος καταγράφει πώς έφερε σε αυτήν την νέα ελληνική πόλη, την Αλεξάνδρεια στις όχθες του ποταμού Όξου, τα παραδοσιακά αξιώματα από το ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς σχετικά με τις πέντε ηλικίες του ατόμου:

Στην παιδική ηλικία, κοσμιότητα
Στη νεαρή ηλικία, αυτοέλεγχος
Στη μέση ηλικία, δικαιοσύνη
Στα γηρατειά, σοφή συμβουλή
Στο θάνατο, χωρίς πόνο


Η επιγραφή του Κλέαρχου, περ. 300 π.Χ., σήμερα στο Μουσείο της Καμπούλ

Η ελευθερία δεν είναι δικαίωμα, είναι καθήκον!

Ο Ίων Δραγούμης, ο Ίδας του Ελληνισμού, μας έχει μιλήσει για τις σημερινές κοινωνίες των ευνούχων, των εφησυχασμένων:

«Όσο τα έθνη μεταμορφώνονται σ’ απλές κοινωνίες ανθρώπων, τόσο φτωχότερα καταντούν, τόσο δηλαδή λιγότερες απαιτήσεις ανθρώπων και ορμών μπορούν να ευχαριστήσουν. Και κείνα τα έθνη φτωχαίνουν και καταντούν κοινωνίες όπου οι άνθρωποι όλοι ισοπεδώνονται μικραίνοντας και γενάμενοι φιλήσυχοι, χωρίς ορμές πολλές και έντονες, χωρίς πλούτη από νιάτα, δίχως τρέλλα και λαχτάρες και καρδιοχτύπια, δίχως τυχοδιωκτική όρεξη, χωρίς λάμψη, χωρίς πολεμική μανία.

Οι κουρασμένοι κάνουν κοινωνίες εβραίικες με μόνο σκοπό τη γενική αλληλοβοήθεια, οι κουρασμένοι, που δεν έχουν πια ορμές, παρά μόνο γούστα, οι κουρασμένοι, που μόνο τη ζωούλα τους κοιτάζουν, που αλτρουίζουν μόνο για να υπηρετήσουν καλλίτερα το μικροσυμφέρο τους, οι κουρασμένοι, που βαστιούνται από τα χέρια σε μιαν αλληλεγγύη, γιατί φοβούνται να περπατήσουν μοναχοί τους, μην τύχει και κοπιάσουν πάρα πολύ, οι κουρασμένοι, που το στρατιωτικό γι’ αυτούς είναι βάσανο, γιατί δεν υπηρετεί τη ζωούλα τους, οι κουρασμένοι, που εχθρούς δεν έχουν».

Κηρύσσουμε το Αιώνιο Χρέος, αυτό που μας κρατάει ζωντανούς:

Η ελευθερία δεν είναι δικαίωμα, είναι καθήκον!