Διαβάσαμε σε ένθετο γνωστής προοδευτικής κυριακάτικης φυλλάδας ένα αφιέρωμα για τους Ιταλούς Εθνικιστές της
Casa Pound που πράγματι με την δράση τους έχουν πετύχει σημαντικά βήματα προόδου, γι' αυτό εύκολα εξηγούνται και οι φανατικές αντιδράσεις εναντίον τους τα τελευταία χρόνια. Το πολυσέλιδο αφιέρωμα έχει τίτλο "Fascista italiano" και θα παραθέσουμε αυτούσια αποσπάσματα, χωρίς ίχνος λογοκρισίας, έτσι για να μην λένε κάποιοι ότι δεν έχουμε... δημοκρατικές ευαισθησίες! Πέρα απ' την πλάκα, αν εξαιρέσει κανείς τις γνωστές ανακρίβειες και την εμπάθεια που μυρίζει από χιλιόμετρα, τον λογοτεχνικό οίστρο των συγγραφέων και τις σκοτεινές "βίαιες" φωτογραφίες, το δημοσίευμα αντικατοπτρίζει σε ικανοποιητικό βαθμό τα τεκταινόμενα στη γείτονα χώρα και τη δύναμη των Ιταλών συναγωνιστών. Απολαύστε:
Με σύμβολο τη χελώνα (που κουβαλά στους ώμους της το σπίτι της, ζωτικό για την επιβίωσή της), οι νέοι μελανοχίτωνες της Κάζα Πάουντ με τα μαύρα σακάκια, τα οποία εναλλάσσουν με κουκούλες όταν επιτίθενται κατά μεταναστών, καταλαμβάνουν εγκαταλειμμένα κτήρια και τα μεταμορφώνουν σε «κοινωνικά κέντρα», όπου φιλοξενούν άπορες οικογένειες και προπαγανδίζουν τη μισαλλόδοξη ιδεολογία τους.
Καταθέτουν προτάσεις νόμων, από την προστασία της μητρότητας ώς τη θέσπιση «Αμοιβαίων Στέγης», για να αποκτήσουν όλοι σπίτι χωρίς να καταφεύγουν στις «ληστρικές» τράπεζες. Και οργανώνουν ομιλίες για τα πυρηνικά του Ιράν και τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου με την ίδια ευκολία με την οποία μιλούν για τα 40 χρόνια από το θάνατο του Τσε και τα 42 του Κέρουακ.
Εμπνευσμένο από «το σοσιαλισμό του Μουσολίνι» και με αδιαμφισβήτητο ηγέτη τον 35χρονο Τζιανλούκα Ιανόνε, που διεκδικεί το μονοπώλιο της «αυθεντικής αναβίωσης της φασιστικής παράδοσης», το κίνημα της Κάζα Πάουντ απλώνεται σε λύκεια και πανεπιστήμια της χώρας, όπου το νεοφασιστικό Φοιτητικό Μπλόκο δίνει αιματηρές οδομαχίες κατά των αριστερών και των αντιφασιστών φοιτητών.
Ο Ιανόνε (βιβλιοπώλης, τραγουδιστής του γκρουπ Zetazeroalfa, ιδιοκτήτης της δισκογραφικής RTP που προάγει «εθνικιστικά» γκρουπ, συγγραφέας, διευθυντής του περιοδικού «Occidentale» και του Radio Bandera Nera και εμπνευστής των «μαύρων καταλήψεων») παρουσιάζει την Κάζα Πάουντ ως «ένα εργοστάσιο ιδεών, μία αποθήκη ονείρων ασυμβίβαστων γυναικών και αντρών», τον Χίτλερ ως επαναστάτη, τον Μπερλουσκόνι ως «συμπαθή», και αποφεύγει να μιλά για το κύριο χαρακτηριστικό της οργάνωσής του: την ωμή βία.
Αλλά αυτήν τη βία που επιχειρούν να κρύψουν πίσω από το «κοινωνικό πρόσωπο» της οργάνωσης και τις γραβάτες των ηγετών τους, αποκάλυψε το βιβλίο «OltreNero». Οι φωτογραφίες του Αλεσάντρο Κοσμέλι και η έρευνα του Μάρκο Μάθιου αποτυπώνουν την καρδιά του κινήματος: παραστρατιωτικά τάγματα «συναγωνιστών» έτοιμα να επιτεθούν στον «άλλο», λεγεωνάριοι με μαύρα σακάκια παραταγμένοι με στρατιωτική πειθαρχία, παιδιά που απλώνουν το χέρι σε ρωμαϊκό χαιρετισμό και τραγουδούν με πατριωτική έξαρση σε διαδηλώσεις κατά των μεταναστών. Ολα θυμίζουν εικόνες από τα κινηματογραφικά επίκαιρα της δεκαετίας του '30. Αλλά είναι 2009, και η βία τους υπάρχει παντού - στις χειρονομίες, στην εκπαίδευση, στις συναυλίες των συγκροτημάτων τους, όπου το κοινό επιδίδεται σε συμπλοκές λες και βρίσκεται σε ομαδικό fight club. Ολα είναι φασισμός και ο Μουσολίνι ιερή αναφορά. Κι αν το ρετσινόλαδο θεωρείται παρωχημένο, τα «μανγκανέλο», τα φασιστικά ρόπαλα, κάθε άλλο: απλώς αντικαταστάθηκαν από σιδερένιους λοστούς. Και απέδειξαν την παντοδυναμία τους στο αιματοκύλισμα της Πιάτσα Ναβόνα πέρυσι τον Οκτώβριο, όταν συνεπλάκησαν με αριστερές οργανώσεις στις κινητοποιήσεις κατά της εκπαι- δευτικής μεταρρύθμισης.
Γι' αυτούς τα επεισόδια στην Πιάτσα Ναβόνα είναι το σημείο καμπής:
«Δείξαμε τη δύναμή μας, ήταν η στιγμή της εξέγερσης: φωνάζουμε, υπάρχουμε, είμαστε εδώ».
